Zondag 30-03-2025. 10.53u
week 13
Op deze bewolkte zondag wil ik het toch even hebben over een gigantisch probleem dat op ons af komt: Netcongestie. Netcongestie ontstaat als er meer stroom door de kabels loopt dan deze aankunnen. Om te voorkomen dat kabels en transformatoren doorbranden en de stroom uitvalt, laten netbeheerders op zeker moment geen nieuwe gebruikers meer toe.
Netcongestie ontstaat ook door aanbod van te veel stroom. Dit komt vooral doordat zonnepanelen enorme pieken veroorzaken. Op een zomerdag wekken Nederlandse panelen nu net zo veel op als vijftig keer de kerncentrale van Borssele – om in de avond terug te vallen naar nul. Ook dit veroorzaakt verstopping.
Maar dat is makkelijk op te lossen: vang de overtollige elektriciteit op in grote accu’s of zogeheten buurtbatterijen in de directe omgeving van de zonnepanelen. Die kunnen de energie dan terugleveren aan de huishoudens met de zonnepanelen zonder dat die stroom eerst op het net moet.
Is het niet hoogste tijd om de energievoorziening te zien als een zaak van algemeen maatschappelijk belang. Dus neem als overheid de energievoorziening weer terug van de energie cowboys. Concentreer de opwekking van schone energie met zonne energie rond de gebruikers. Dus op hun daken. Zorg voor opslag van opgewekte enrgie door buurtbatterijen en waterstofcentrales om op zee opgewekte energie te bewaren en transporteren. Kortom: neem als overheid de regie weer in handen.
*
Zaterdag 29-03-2025. 11.40u
Vis & Bier
Zaterdag Vis & Bier dag. De wekelijkse discussie over de ontwikkelingen in de wereld de afgelopen week. Spontaan ontstaan toen vriend Otto en ik op een terras aan het bier zaten terwijl we het nieuws van die week bediscussieerden. De viskraam tegenover het terras ging sluiten en de laatste lekkerbekjes en kibbeling gingen weg voor weinig geld. We bestelden een – te grote – hoeveelheid en gingen op het terras verder met onze discussies terwijl andere terrasbezoekers mee aten van de verworven vis. En passant namen ze deel aan onze discussie. Het werd een traditie op zaterdag. Tot de Corona pandemie er een einde aan maakte. Otto en ik zetten de traditie kleinschalig voort bij hem thuis. En dat is zo gebleven. We borduren daarmee voort op een oude Deventer traditie. En dat wil ik hier even uitleggen:
Vanaf de 12de eeuw ontstond rond de Noord- en Oostzee een samenwerkingsverband van Duitse kooplieden: de Hanze. In de eeuwen erna groeide de Hanze uit tot een verband van steden, waaronder ook Nederlandse, vooral langs de IJssel. Deventer nam daarbij een vooraanstaande plaats in. Deventer ontving in 1495 van de Duitse keizer het predikaat “Vrije keizerlijke Hanzestad”. In de late middeleeuwen kon Deventer uitgroeien tot één van de belangrijkste handelscentra op het huidige Nederlandse grondgebied. Deventer kooplieden voeren vanaf de 13de eeuw met hun schepen op het schiereiland Schonen, gelegen in het zuiden van Zweden. Ze brachten er laken, wijn en zout, terwijl de retourlading vooral uit haring bestond. In hun wapen voerden ze dan ook drie haringen. De Bokkingshang was een kade langs de toenmalige haven. Hier werden de haringen te drogen gehangen. Deventenaren danken er hun bijnaam aan: Stokvissen.
Op het hoogtepunt van de Hanze (15e eeuw) heeft Deventer intensieve handelscontacten met de Baltische Staten, Noorwegen, Engeland en met Oostenrijk in het zuiden. Eind 15 eeuw werden er jaarlijks vijf (internationale) markten gehouden die ieder weken duurden. De goederen die via Deventer verhandeld werden waren talrijk en gevarieerd. De belangrijkste handelswaar was vis en hopbier. Tijdens de jaarmarkten vloeide het bier rijkelijk waarbij vers aangevoerde vis werd gegeten. Tijdens dit “vis en bier” werd door de handelaren uit de verschillende landen gediscussieerd over de toestand in de wereld en de gevolgen voor de internationale handel. Vis & Bier: Een prachtige manier om met elkaar van mening te wisselen zonder de dreiging van een confrontatie.
*
Vrijdag 28-03-2025. 10.16u
Thank God it’s Friday.
We trekken ons terug in ons holletje. Buiten is het klimaat te guur geworden. Oorlog, dictatuur, aardbevingen, branden, bomaanslagen, verwarde messenstekers, falende instanties, …………..
We gaan coconnen. Dat is wat wij Nederlanders doen als het onplezierig wordt. Tralalala… ik zie niks, ik ben er even niet. We wachten op een signaal dat we naar buiten mogen. In een zonnige wereld waar de vogeltjes fluiten en de bijtjes zoemen.
Waar is dat opgeheven vingertje? Die verontwaardiging over de overal oplaaiende aanval op de democratie? Een aanval die zich als een olievlek uitbreidt. We zitten thuis en tellen onze vingers. Ik kan het toch niet laten; ik moet hier iets van vinden. Daarom neem ik deze hartekreet op in mijn dagboek.
Europa laat de Turken in de steek.
Aylin Bilic is headhunter en publicist.
Veel Turkse demonstranten tegen de dictatuur van Erdogan zijn woedend op de westerse leiders. Waar is de EU, vragen ze zich af. ‘Ze hebben hun mond vol van mensenrechten, rechtsstaat en democratie maar we horen ze niet’, klagen demonstranten in Izmir, Ankara en Istanbul.
Trump is te druk met zijn America first beleid. De verdediging van de democratie rust nu volledig bij Europa. Europese leiders zouden die wereldwijd mogen verdedigen en zeker in een land dat zo nauw bij Europa betrokken is. Maar Europa lijkt zo beduusd door het Amerikaanse internationale beleid dat ook het oude Continent momenteel vooral met zichzelf en de eigen belangen bezig is. De Turkse demonstranten nemen grote risico’s om hun land te redden van een de facto dictatuur. En wij kijken ernaar. Europa, laat Turkije en zijn bevolking alsjeblieft niet vallen!
*
Donderdag 27-03-2025. 12.48u
We leven in roerige tijden. De roep om het reactiveren van de opkomstplicht voor militaire dienst wordt luider. Storend is de discussie of dienstplicht ook voor vrouwen moet gelden. Natuurlijk geldt dat dan ook voor vrouwen! Voor alle jongeren vanaf 18 jaar. Met één toevoeging: de dienstplicht is niet alleen een militaire dienstplicht maar een sociale dienstplicht. Dus voor die taken met een tijdelijke of permanente maatschappelijke of sociale noodzakelijkheid. Ik ben benieuwd welke partij dit als wetsvoorstel in de Kamer durft te brengen.
*
Woensdag 26-03-2025. 10.40u
Na een mentale gevechtspauze van 10 dagen is mijn kijk op mijn leven en de wereld bijgesteld. In die zin dat ik het zwaartepunt verschuif van de (verbale) confrontatie naar de daadwerkelijke oplossing. Natuurlijk kan aan een oplossing een confrontatie vooraf gaan. Al was het alleen maar om de bestaande denkwijzen en ingesleten handelingen vloeibaar te maken. Voor dat laatste had ik mijn hoop gevestigd op Trump, maar die blijkt meer en meer een tandeloze blaaskaak te zijn in plaats van de sloopkogel van de in woorden en goede bedoelingen vastgelopen bouwwerken van onze democratie.
In mijn nieuwe mindset werd ik meteen al getrakteerd op een moedig signaal uit Gaza waar eindelijk Palestijnen lieten horen dat ze niet langer het kanonnenvoer wilden zijn in de gewelddadige confrontatie tussen twee fascistische regimes: de regering Netanyahu en Hamas.
Honderden Palestijnen demonstreren in Beit Lahiya tegen Hamas, op 25 maart.
Een gelijksoortige ontwikkeling vindt tegelijkertijd plaats in Turkije waar eindelijk een groeiende massa laat blijken genoeg te hebben van de dictatoriale Erdogan.
En ons land dan? Hier hoeven we niet massaal de straat op. De meeste mensen realiseren zich wel dat het niet geweldig is zoals we het hier aan het doen zijn. Dat het een vergissing was om de nu in het kabinet zittende partijen te kiezen is doorgedrongen wat o.a. in de peilingen te zien is. Waar de wereld een gewelddadige en kolkende planeet geworden is, is Nederland een reservaat van kleinschalige zorgen. Dat er dagelijks een appartement of auto in brand staat bijvoorbeeld. Of dat de saldering van de zonnepanelen wordt afgeschaft.
Dit bracht mij er toe me te mengen in de wolvendiscussie. Een groot probleem volgens mijn stadgenoot Caroline van der Plas: “Mensen worden achtervolgd en aangevallen!”. Dat kunnen we natuurlijk niet laten gebeuren. Maar afschieten past niet bij mijn lidmaatschap van de Partij voor de Dieren. Dus heb ik een voorstel dat de strijd tussen de voor- en tegenstanders van de wolf niet zal doen oplaaien: de Kudde Beschermings Honden, KBH. Voor- en tegenstanders kunnen een KBH hond financieel adopteren – bijvoorbeeld voor 10 euro per maand – die dan geschonken wordt aan schapenboeren of -herders. Schapen blij en wolven blij. Heerlijk die nieuwe mindset.
*
*