Kelli van der Waals, columnist
Trouw, 9 februari 2026
Tussen de Nederlanders die in de Epstein-files met de pedofiele zedendelinquent-miljardair in verband werden gebracht, stond Adriaan Tuiten, de bedenker van een lustpil voor vrouwen. Er stond een klein stukje in de Volkskrant over hoe Tuiten eind 2016 probeerde Epstein (toen al veroordeeld) over te halen in zijn project te investeren. Klinkt niet heel onlogisch, waarschijnlijk kwam alles onder het kopje ‘seks met vrouwen die daar al dan niet geen trek in hebben’ op Epsteins bureau terecht.
De mogelijke investering was – net als Tuitens pil – nergens op uitgelopen. Maar het bericht deed me denken aan de figuren die langs de randen van mijn socialemediatijdlijnen opeens van alles te zeggen hebben over het vrouwelijk libido: vrouwen die ostentatief crème op specifieke delen van hun gezicht smeren en ondertussen een breed hormonenvocabulaire over de kijker uitstorten.
Hun verhalen kwamen wat onnavolgbaar op me over, maar misschien is dat omdat ik nog niet zo thuis ben in de taal. (Mijn vrees is nu dat ik, omdat ik voor deze column toch een beetje heb moeten doorklikken, in een konijnenhol van menopauzehormoonverhalen en toekomstschrikbeelden ben geraakt.)
Mede door zijn dubieuze verkoopstrategieën was het Tuiten niet gelukt zijn pil van de grond te krijgen. Het was er ook de tijd niet naar: een soortgelijke Amerikaanse pil die al klaar was voor de markt, Addyi, was meermaals afgewezen door de FDA en kreeg uiteindelijk slechts beperkte goedkeuring.
Maar zoals we aan de ostentatief smerende influencers kunnen zien, zijn de tijden veranderd. Addyi kan in de VS inmiddels makkelijker worden voorgeschreven – ‘de cultuur heeft ons eindelijk ingehaald’, zei Cindy Eckert, oprichter van het bedrijf achter de pil, onlangs in The New York Times.
Ze verwijst naar de huidige aandacht voor de overgang (die soms samengaat met verminderd libido), en het geld dat daaraan verdiend wordt – ook wel aangeduid als ‘the menopause gold rush’. Goop, het media-wellness-imperium van actrice Gwyneth Paltrow, is daarbij een van de grote spelers. Het verkoopt een eigen ‘libido-versterkend supplement’ en zette Addyi al eens in de schijnwerpers.
Toch heeft zo’n lustpil iets dwingends. In plaats van te kijken naar de omgevings- en andere factoren die zouden kunnen leiden tot een verminderd lustgevoel bij vrouwen, moet er een symptoombestrijdend pilletje in.
Voor een symptoom, bovendien, dat uitgaat van een mannelijke norm waaraan vrouwen zich moeten aanpassen. (Bij Tuiten ook nog eens onder de seksistische bedrijfsnaam ‘Emotional Brain’. We ontwikkelen wel even een pilletje voor die lusteloze vrouwen met hun emotionele hersens.)
Dat het nu vrouwen zijn die de middelen aanprijzen voegt een verwarrende laag toe aan de kwestie. Is dit een feministische ontwikkeling of een verdienmodel? Zeker is dat de smerende vrouwen deel uitmaken van die nieuwe menopauze-economie; ingewikkelder is het hun beweegredenen te ontwaren.
Maar het idee erachter is in alle gevallen dat vrouwen meer sekszin zouden moeten hebben. Ik kan me geen grotere mood killer voorstellen.