2026 week 20 - devdocs

_________________________________________________________________

week 20

15-05-2026. 9.38u

2026

65 years after

__________________________________________________________________

14-05-2026. 13.20u

Way out

Hoe moeilijk is het om op een aanvaardbare manier om te gaan met asielzoekers? Blijkbaar erg moeilijk: al in de tijd van Pim Fortuyn moesten we constateren dat het asielbeleid tot onaanvaardbare problemen leidde. Het heeft niet geholpen om degenen die roepen dat ze last hebben van het (gebrek aan) asielbeleid, weg te zetten als racist, xenofoob, extreem-rechts of relschopper. Daarom hier suggesties voor een aanpak die wel naar bevrediging kan werken. Een oplossing dus; iets waar het de afgelopen 40 jaar aan ontbroken heeft.

Wie laten we toe?

Nu hebben we een bijzonder lastige en ook arbitraire lijst van toelatingseisen gebaseerd op het principe “vluchteling”. De nieuwkomer moet aantonen dat een vlucht uit het herkomstland gerechtvaardigd is door oorlog/ langdurige gevechtshandelingen, of door discriminatoir geweld op basis van afkomst, herkomst, huidskleur, religie, politieke opvattingen, gender of seksuele geaardheid. Een vrijwel onmogelijke opgave om voor ieder persoon aantoonbaar te maken dat sprake is van dreiging waardoor de status vluchteling gerechtvaardigd is. Reden waarom asielzoekers eindeloos moeten wachten op de uitkomst van het onderzoek. Afschaffen dus die eis. Wat dan wel?

I. Selectie.

Degene die zich voor langere tijd in Nederland wil vestigen krijgt een intake gesprek waarin achtergrond, mogelijk strafblad, gevolgde opleidingen en werkervaring, duidelijk moeten worden. Een soort sollicitatiegesprek dus. Het veilige-landen verhaal wordt dus geschrapt. Een nieuwkomer wordt afgewezen als sprake is van een strafblad, aangetoonde banden met of sympathiën voor terroristiche of andere verboden organisaties, ernstige psychische instabiliteit (psychische keuring is onderdeel van de intake).
Als de verblijfsvergunning geweigerd is op één van bovenstaande afwijzingsgonden wordt de betreffende persoon voor de duur van maximaal 2 weken in een detentiecentrum geplaatst. In die 2 weken heeft de aanvrager nog het recht om met een onderbouwd bezwaarschrift te komen waarop zijn aanvraag opnieuw beoordeelt wordt. De hele procedure mag maximaal 4 weken duren. Bij herhaalde afwijzing wordt de verblijfsaanvrager teruggestuurd naar het land van herkomst of indien dit niet mogelijk is naar een ‘host-land’*. De procedure kost dus geen maanden of soms jaren meer zoals nu . Het is ook afgelopen met overvolle AZC’s.

Wat is een Host-land?

Nederland maakt met ten minste drie landen – te weten in noord Afrika/Golfstaten, in zuid-amerika en in zuid-oost Azië – de afspraak dat deze landen tegen een eenmalige vergoeding per individu – betaald door de nederlandse staat – afgewezen en niet in het thuisland terug te plaatsen verblijfsaanvragers zullen opnemen, onder voorwaarde dat de betreffende persoon in dit host-land niet in detentie komt en behandelt wordt zoals in een verdrag tussen Nederland en het host-land is afgesproken.

II. Huisvesting en werk

De verblijfsaanvrager die goed door de intake gekomen is wordt gehuisvest in één van de OpleidingsCentra Nieuwkomers (OCN). OCN’s zijn er in Nederland in alle plaatsen met meer dan 25.000 inwoners en in kleinere plaatsen waar een groot aantal abeidsplaatsen is (plaatsen met veel tuinbouwkassen bv).

In een OCN zijn kleinschalige wooneenheden, met verchillende grootte voor alleenstaanden of voor gezinnen. De verblijfsaanvrager wordt daar ingeschreven bij het OCN-uitzendbureau en al naar gelang genoten opleiding en vaardigheden te werk gesteld bij een bedrijf dat gebruik wil maken van deze arbeidskrachten tegen een in Nederland geldend uurtarief. De verblijfsaanvrager zelf heeft mede-beslissingsrecht bij de keuze van soort werk en bedrijf, maar niet in die mate dat hij/zij lange tijd zonder werk zit.
De bedrijven dragen zorg voor de basiskennis nodig voor het werk. Bedrijven krijgen bij taalproblemen ondersteuning door middel van AI-devices taalondersteuning van het OCN.
Het OCN verzorgt voor de nieuwkomers verplichte lessen nederlandse geschiedenis, taal/gewoonten/gebruiken en cultuur in Nederland en biedt basis-praktijklessen aan als ondersteuning bij de werksoorten bij de aangemelde bedrijven. Voor kinderen zijn er zwemlessen en verkeerslessen.
Vanaf het moment dat de nieuwkomer in Nederland een verblijfsvergunning aanvraagt participeert hij in onze samenleving. Hij/zij gaat meteen aan het werk via het OCN uitzendbureu. Daardoor krijgt de nieuwkomer al een beeld van hoe het is om in Nederland te leven; een natuurlijke manier van inburgeren.
De periode ‘opleiding tot inwoner van Nederland’ waarin de nieuwkomer ook verplicht is te werken, bedraagt 1 jaar. Dat is de tijd waarin je als nieuwkomer een goed beeld krijgt hoe het is om in Nederland te functioneren, rekening houdend met de Nederlandse leefwijze, wetten en regels. In dat verplichte jaar kan de nieuwkomer ook zelf een bij hem/haar passende baan zoeken. De werkgever is verplicht zich aan de afspraken met het ONC te houden en is verplicht te melden als de nieuwkomer zich niet aan zijn arbeidplicht houdt.
Indien de nieuwkomer zich niet aan de arbeidsplicht houdt wordt recht op een verblijfsvergunning bevroren. De nieuwkomer krijgt dan 20 dagen de tijd om het verplichte inburgeringsproces te hervatten. Voldoet hij/zij niet aan die eis dan vervalt het recht op een verblijfsvergunning.
Als de nieuwkomer na een jaar een permanente verblijfsvergunning heeft kan hij/zij zich net als alle Nederlanders inschrijven voor een woning.
De nieuwkomer kan proberen illegaal in Nederland te verblijven, maar verliest daardoor het recht op alle voorzieningen in Nederland met uitzondering van noodzakelijke medische hulp. Die hulp is dan wel gekoppeld aan detentie in afwachting van de mogelijkheid de nieuwkomer uit te zetten.

III. Aantallen nieuwkomers.

In Nederland maken steeds meer werkgevers gebruik van arbeidsmigranten. Deze komen bovenop de aantallen asielzoekers in Nederland op het gebied van werk en huisvesting. Ze worden vaak met grote aantallen tegen te hoge huren in woonwijken gehuisvest. Dit zorgt voor ongewenste situaties in de wijken.

Als mohammed niet naar de berg komt, komt de berg naar mohammed.

Een aanzienlijk deel van de bedrijven die gebruik maken van arbeidsmigranten kan de bedrijvigheid prima verhuizen naar andere landen. Zoals in de jaren 70 ook bv de tekstielindustrie vertrok naar lage lonen landen; of agrarische bedrijven die naar landen verhuisden met meer ruimte en meer beschikbare arbeidskrachten.

Het zijn veelal de jonge mensen met een opleiding die hun kans op een nieuw leven beproeven in Europa. Juist deze jonge en opgeleide mensen kunnen in het eigen land de kansen van hun land vergroten en daarmee vluchtelingenstromen verminderen.

Nederland kan dit mede stimuleren door waar mogelijk woon- en werklocaties te creëren in kansarme landen. Met deze landen wordt hiertoe een contract gesloten waarin geregeld wordt dat het deel van het land waar deze bedrijvigheid gerealiseerd wordt (inclusief woon- en winkelgebied) dezelfde status krijgt als het terrein van de ambassade. Dwz territorium van de Nederlandse staat. Dit geeft Nederland de mogelijkheid en bevoegdheid van dit terrein een veilige zone te maken.